İNSAN

Uzun bir çığlıktır insan..ayrılır,kavuşur
Sever,nefret eder gel gör ki yine sesi kendi semasında tıkanır
Bazen Küçücük bir çocuk gibi kalır hayatı boyunca
Onunda yetişkin oyuncağı vardır ve elinden alınırsa ağlar
Evet bir çocuk gibi ağlar
Penceremizin yönünü güzelliğe çevirirsek
Karşımıza dünyayı bir oyuncak görüp kurcalayıp atanlarında
sayısı az değildir geçmişten bugüne dek
Bazıları parayla bir dansa başlar ömrü boyunca aynı şarkıyla
En farklı dansları eder
Bazıları sevgiyle apaçık bir alaya kalkışır
Bazısı dersen incecik bir çubuğun üzerinde
Dünyanın sahteliğine tutuşur
Kimsi yaşamak dediğin şeyi iliklerine kadar yaşar
Tüm çalgılardan notalara böğürtlen renkli ağaçtaki tüm renklere
Varıncaya dek en güzel parçaları çalar. hayattaki kırık radyosu
tek varlığıdır…
Ses bazen hışırdar ama melodiyi aklına kazımıştr
Aynı sesi sonsuz kere dinledim neden en ufak iğrenme yok
Hayat defterindeki amel adlı bölümde tek yazılı günah bu şarkım…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir